Manggad nga Ginpasipad-an

 Didto anay sa balud,

May narra nga hanggod,

Sang baha nga gin-anod 

Kag gindaldal sa lawod.

Hinampas s'ya sang balod,

Nabali kag nautod,

Pobreng narra'ng ginpulod,

Dalayon nga nalunod.

Ang sa narra dinangtan,

Ang tawo ang ginbangdan

Iya ginpasipad-an,

Ang mga kakahuyan.

Ginhawan kag gintutdan,

Ang mga kabukiran,

Tubtub tagsa ka ulan,

Ang indi na mapunggan.

Tubi nagadalagan,

Panaog sa kaumhan,

Ang tanan nga katamnan

Sang lay-un tinabunan.

Pati pa ang kawayan,

Sang bulos man tinaban,

Nga nagasinggitan,

"Sala gid sang katawhan!"

Pag-abot sang tag-init

Ang adlaw nagpasingit,

Kalibutan, 'gawiit, 

Dughan n'ya nagasakit.

Gin-antos lang sing pilit,

Ang dulot nga kapait,

Kag ang latum nga dalit 

Sang daku'ng manoghalit.

Nagsunggod man ang ulan 

Kay wala na ang abyan ,

Nga iya mahapitan,

Didto sa kalasangan.

Bug-os nga kapatagan,

Amat-amat namalhan,

Sa kasal-anan ni Juan,

Naumid ang tanan!

( This is an Ilonggo version of the Ballad of the Old Narra Tree)