Ramona, himus ron,
Nagabagting ang lingganay;
Ay nagabasal ron,
Mapurut ron buhaybuhay.
Isuksok ang nagwas nga may borda,
Kag usluban kang bag-o nga saya;
Isibit kang imperdible ana'ng kola,
Sa binabae,sibit yano'ng gamita.
Itakod sa imo nga baliog ang medalya,
Nga kasingkasing kang Mahal nga Birhen Maria;
Nga ang natibsok nga pito ka punyal nagasimbolo,
Kang pag-antus sa anum ka bata kag subang nga apo.
Isuksok man dayon ang imo eskapolaryo,
Kag ibugkos sa hawak ang imo nga abito;
Hisui kag pusu-a ang malagtum nga buhok mo,
Kag sab-iti kang husay nga alukaba kang bao.
Turuka sa espeho ang bayhon mo nga bug-os,
Saramaha sa pisngi mo ang pakha nga pulbos;
Dayon isu-ob ron ang sinelas mo nga pelos,
Kag kumkuma ang rosarito nga tipay ang krus.
Kar-on nga adlaw,ginatawag kaw ron kang Manunubos,
Nakaluwas kaw ron sa kalibutanon nga pag-antos;
Matuman gid man ang handum mo sa edad nga 'sanggatos,
Nga "Bisan sa pwerta lang kang langit kon makasid-ing man sa Dios".
No comments:
Post a Comment