Bulahan Ka, Tigbauan

(by: Maria Luisa Tejero Torrento, Feb.3, 1997)

Tigbauan, banwa ka nga dungganon,

Puluy-an sa higad sang baybayon;
Ang imo kasaysayan gindihon,
Sa sulod sang madamong dinag-on.


Tigbauan, matahum ka nga hiyas,
Napugtak sa sidsid sang Visayas;
Dutang gintakda sang Manluluwas,
Diin ang paganismo mapanas.

Kay sa hamili nga dughan nimo,

Diri ginpanggas ang Kristiyanismo;
Relihiyon nga nangin regalo,
Sang Jesuita nga misyonero.


Ang mga anak mo nagkilala,
Sa Santa Iglesia Catolica;
Nga sa imo kadaygan gindala,
Sadtong prayle gikan sa España.

Ang Diyos nagapakamaayo,

Kag pirme naga-ubay sa imo;
Kay ginbaton mo ang Krus ni Kristo,
Nga kaluwasan sang mga tao.

Sanctuario ka sang mga deboto,

Sang mahal nga Señor Santo Niño;
Nga ginkabig nga patron sang pueblo,
Bangud sang Iya mga milagro.

Tigbauan, bulahan ka nga banwa,

Kay ang imo mahal nga parokya;
May simbahan nga human sa gugma,
Templo sang malig-on nga pag-isa,


Damgong nagmatuod ang katulad,
Sang simbahan nga sadto ginpasad;
Ginpatahum suno sa ginsaad,
Sa imo, Tigbauan, ginahalad.