Kabulakan

By: Maria Luisa Tejero Torrento

Mga bulak nga nagatika sa bintana ko nagalipay sa akon,

Daw nagapanamyaw sing malulo nga “Maayong kaagahon”;

Ang ila mga duag nagasamay sing makiangayon,

Nagadala sing kaalikaya sa ginamingaw nga tagipusuon.

Ginadab-ot ko sang akon kamot agud tandugon,

Kag ang sanga mahinay nga himilhimilon;

Sang akon mga tudlo ang sidsid sang sinipad hagudon,

Samtang ang kapispisan nagapalaoylaoy sang ila ambahanon.

Dayon akon madumduman ang masubo nga himulungon,

Sang isa ka abyan sa malayo nga kahapon;

Paliwatliwat nga nagapanumbalik sa mga dulumdumon

Ang tagsa ka dinalan, nagabalighot sa tagipusuon nakon;

        ..."Kon sin-o pa ang ginapalangga
Amo pa ang masami ginapakagha
Subong sang rosas nga sa pungango ginautas
Kag pabay-an nga ang mga sinipad madagas"...

Magayon nga mga bukad sa akon kamot inanay nga ginabulag,

Daw  nagaarik-ik kag nagaharuho sila sa dakung kakunyag

Samtang sa iban nga mga mata hilway nga ginapasundayag

Ang ila labing pinasahi apang umalagi nga kaanyag.