Patawad, Inang Wika

 Sa aking mga katha ,

Marami ang humanga;

Ngunit sa sarili ko ,

Lihim akong nakukutya.

Damdamin ko'y ipinahayag ,

Sa wikang banyaga;

Di ko kayang iraos ,

Sa sarili kong wika.

Kung kaya ako naging bihasa ,

Sa wika ng mga dayuhan ,

Dahil ito ang kinagisnan ,

At di naiwasang natutunan .

Magaling man ako'y di ko sadya ,

Dahil hinubog sa wika ng iba ,

Yaring aking dila, pati paniniwala ,

Mula pa sa aking pagkabata.

Ngayon , nais kong tumula ,

Ito ang tangi kong nasa ;

Ngunit ako'y kimi, waring hiyang-hiya ,

Sa wika ng lahi ko'y nalilito, nalulula .

Patawad, aking Inang Wika ,

Di ko ninais maging dayuhan ,

Sa sinilangan kong lupa ;

Mahal kita, ngunit ako'y kapos sa salita.