Iloilo, amon hamili nga hiyas,
Mutya ka sang Nakatundan nga Visayas,
Sa limot nga kasaysayan sang Pilipinas,
Napaghkit ang maduagon mong maragtas.
Ikaw ang pinasulabi nga puluy-an
Sadtong mga naghangad sang kahilwayan;
Ginpangapinan kag ginpakabalaan
Sang mahal mong mga kaanakan.
Iloilo, matahum namon nga puod,
Duta nga ginadalo sang mga balod;
Kapatagan mo , sang langit ginatamod
Ginahalukan sang adlaw sa pagtunod.
Bisan pa nga mapadpad sang kapalaran,
Sa pinakamalayo nga gintaipan,
Ang sabak mo ang amon pagabalikan
Kag ihalad ang dungog kag kadalag-an.
No comments:
Post a Comment